Opptur!

Endelig fikk eg til eit resultat!!
På rittets lengste etappe på 195km med mykje lange og harde bakker og med totalt ca 2300 høgdemeter.
Følte meg ikkje noke særlig bra i starten og syns dei første ca 8mila før første skikkelige bakke på ca 4km var tunge. Opp bakken satte +bank cervelo gutta fart og det sprakk opp. Eg hadde ikkje sjans å følgja med så blei sittande i pulja bak. Var med der å prøvde å holde opp farten for å sjå om vi kunne ta igjen teten. Vi var ganske nærme ei stund, men så stoppa det litt opp igjen og borte vart dei igjen.
Neste bakek var den berømte hvarnes bakken som er så bratt at eg kjørte da eg makta og låg i kun 11-12km/t. Seie litt!
Kom over der ilag med pulja. Og uten at eg ein gong hadde tenkt tanken pga at eg var sliten så beit eg tenna sammen då det blei støta på toppen av bakken.

Kom då avgårde frå gruppa samen med 4 andre. Vi kjørte som tullinga nedover bakken og på flatene og kom oss opp til teten.
Der hadde LCK med ein mann, Mikael Schou. Han hadde gode bein så eg sa at eg kjørte for han. Så eg ofra alt for han og kjørte hardt og mykje i tet pulja.
Etter å ha falt av fleire gonger kom eg meg opp igjen og fekk sjansen om å vera med å spurta om ein 2plass sidan Adrian Gjølberg stakk frå og kjørte solo til mål.
Her klarte eg på eit eller anna vis å få 3plass i spurten til tross for krampe nypping i låra. Var nok til min fordel at spurten var i “slag modbakke” som hushovd seie;)

Dette holdt jo då til ein 4plass som trulig er da besta eg har gjort noken gong. Er kjempe fornøgd!
Blei ein solid og etter lengta opptur!! Dette gjer motivasjon til vidare trening :D :D

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

  • Widget 3